personal_development

O samorozwoju – Bruce Lipton

Dzisiaj chciałbym przybliżyć sylwetkę Bruce’a Liptona – znanego Państwu – może nie wszystkim – naukowca, który urodził się w 1944 roku, a więc jest z mojego pokolenia, wspaniałego człowieka, profesora biologii – komórkowca.

Bruce Lipton jest twórcą nowej biologii, która znacząco zmienia cywilizację i Świat, w którym żyjemy.

Ta nowa biologia odciąga nas od wiary, że jesteśmy ofiarą naszych genów, że życie jest poza kontrolą, – a wprowadza nas w inną rzeczywistość, w której nasze myśli, wiara i umysł kontrolują nasze geny, nasze zachowanie, nasze życie, którego doświadczamy.

Nowa nauka przeistacza nas z ofiary w twórcę, dzięki czemu jesteśmy bardzo potężni w tworzeniu i rozwijaniu życia, które prowadzimy.

W swoich badaniach nad komórkami, prowadząc różne eksperymenty, Lipton wykazał, że los komórek kontrolowany jest przez środowisko, w którym żyjemy, a nie jak dotychczas według konwencjonalnego rozumienia, przez geny, że geny kontrolują losy komórek, że geny kontrolują nasze życie.

Jest to zupełnie nowe rozumienie życia, które doprowadziło do nowego sposobu nauczania ludzi o komórkach.

Możemy więc powiedzieć, że to od nas samych zależy jakie dary Natury będziemy spożywali i jak zadbamy o nasze środowisko, aby było czyste, nieskażone.

I muszę Państwa poinformować, że nie tak dawno, bo 27 marca br. Fundacja, na zaproszenie Marszałka województwa kujawsko-pomorskiego uczestniczyła w debacie pt. „Głos organizacji pozarządowych w programach Regionalnych na lata 2014-2020” dotyczącej właśnie ochrony środowiska i ochrony Natury jeśli idzie np. o lasy czy parki.

Cieszymy się z tego uczestnictwa, że organizacje pozarządowe mają – chociaż bardzo znikomy – wpływ na tę problematykę.

Dzisiaj chciałbym się skupić na wywiadzie z Bruce’a Liptonem, który dotyczy naszego s a m o r o z w o j u, co jest bardzo ważnym procesem w naszym życiu i pragnę przybliżyć Państwu jak Lipton doszedł do swych odkryć od strony warsztatowej, a to dlatego, aby lepiej zrozumieć nową biologię.

Jak mówi Bruce Lipton, klonowaniem komórek macierzystych zajmował się już od 1967 roku, a więc 47 lat temu.

W biologii mianem klonu określa się organizmy czy komórki macierzyste mające identyczny lub prawie identyczny materiał genetyczny.

I co było bardzo ważne. W czasie tych badań Bruce Lipton uczył jednocześnie studentów medycyny podstawowej, książkowej wiedzy o komórkach – kontroli genów, genetycznego determinizmu, to jest wiary, że geny determinują nasze zachowania, fizyczne charakterystyki itd.

Badania te wykazały, iż studia nad komórkami macierzystymi były bardzo głębokie.

Położył więc Lipton jedną komórkę na szalce Petriego. Jest to naczynie laboratoryjne, wykonane ze szkła lub przeźroczystego tworzywa sztucznego, przeznaczone do hodowli mikroorganizmów , na przykład bakterii czy grzybów. I komórka dzieliła się co 10 czy 12 godzin, a więc było ich 2, 4, 8, 16, 32 i gdzieś po dwóch tygodniach było ich tysiące.

A co było w tym unikalne?

Otóż te komórki były genetycznie identyczne.

Następnie dokonał eksperymentu i umieścił kilka komórek w oddzielnej szalce i innym środowisku, a one stały się mięśniami.

Potem z tej samej szalki z identycznie jednakowymi komórkami zabrał kilka komórek i umieścił je jeszcze w innym środowisku i te uformowały kość.

Powtórzył to jeszcze raz i otrzymał komórki tłuszczu.

I co się okazało. Wszystkie komórki były identyczne genetycznie, a spotkał je przecież różny los – były mięśniem, kością i tłuszczem.

I tu rodziło się proste pytanie. Co powoduje odmienną kolej życia tych komórek?

Odpowiedzią jest, że to środowisko, ponieważ tylko ono było inne, gdyż były one identyczne genetycznie.

Bruce Lipton zaczął więc sobie zdawać sprawę, że uczy studentów medycyny, przyszłych lekarzy kontroli genów, a komórki ujawniły mu przecież, że choć wszystkie były identyczne genetycznie, to ich życie było kontrolowane przez środowisko, w którym się znalazły.

Bardzo prosty eksperyment, który przeprowadził, polegający na pobraniu komórek ze zdrowego środowiska i przeniesieniu ich do mniej zdrowego spowodował, że komórki zaczęły chorować.

Gdyby był lekarzem komórek, jak mówi Bruce Lipton, zastanowiłby się jakie lekarstwa ma zastosować, a tak naprawdę leczeniem jest przeniesienie komórek, które znajdują się na w złym środowisku z powrotem do zdrowego i komórki w naturalny sposób powrócą do zdrowia.

Jaki wpływ miało to odkrycie na samego Liptona? Uczył przecież w końcu kompletnie czegoś innego, a przeprowadzony eksperyment dowiódł, że uczył nieprawdy.

Otóż miał problem przede wszystkim z kolegami – biologami.

Początkowo wątpili oni w jego pracę, a więc musiał ich wtajemniczyć w przeprowadzony eksperyment.

Obserwowali i zgodzili się, że środowisko kontroluje komórki. Chcieli jednak to wszystko zmarginalizować, że jest to wyjątek, że jest to nienormalne.
Mówili, że oni uczą, że to geny kontrolują nas i to nie pasuje do tej nowej rzeczywistości.

I wtedy Lipton postanowił odejść z uniwersytetu, gdyż jego uczciwość zawodowa kłóciła się z nauczaniem czegoś, co było całkowicie nieprawdziwe.
Odszedł dlatego, iż uważał, że uczenie o tym, że geny kontrolują życie było całkowicie sprzeczne z tym co odkrył, a było to według mojej wiedzy ponad 30 lat temu.

Nowa biologia, ta nowa nauka obecnie przoduje na Świecie, to inaczej epigenetyczna kontrola.

Tego co dotychczas uczył Lipton było genetyczną kontrolą, kontrolą przez geny, natomiast nowa nauka to epigenetyczna kontrola.

By to zrozumieć należy wyjaśnić słowo EPI, które znaczy PONAD.
Na przykład epidermis ( ponad skórą ) oznacza poziom powyżej skóry.
Więc jeśli powiemy epigenetyczna kontrola, to dosłownie oznacza kontrolę powyżej genów.

Nowa nauka, jak mówi Bruce Lipton jest dużo mądrzejsza i gruntowniejsza, gdyż jeśli uczymy się kontroli genami, to uczymy się represjonowania.
I jeśli geny kontrolują nasze postępowanie i nie możemy ich zmienić, to jesteśmy represjonowani przez dziedziczenie.
Ta nowa nauka, kontrola epigenetyczna pokazuje nam jak reagujemy na środowisko.
Jeżeli więc zmienimy reakcję na środowisko, zmienimy swój los, tak jak komórki na szalce Petriego, to czyni nas władcą, gdyż mamy okazję zmienić swoje spostrzeżenie i to wtedy my kontrolujemy swoje geny.
Jako ciekawostkę chciałbym przekazać Państwu, że Liptonowi zabrakło trochę czasu, aby włączyć tę nowa wiedzę w swoje życie i życie swojej rodziny. W swojej książce pt.”Nowa biologia” mówi o smutnym okresie, o ojcu umierającym na raka, o perypetiach związanych z rozwodem z pierwszą żoną. Był wtedy bardzo nieszczęśliwy i myślał, że jego geny rzeczywiście wpływały na niego i że jego geny były nieszczęśliwe.
Zabrakło mu troczę czasu, by zdać sobie sprawę, że może to wszystko zmienić.
Był to okres niezwykle interesujący, gdyż już praktycznie wychodził z wpojonych mu programów o kontroli genetycznej, ale również był to okres, w którym zaczął mówić o nowej nauce, o tym jak ludzie mogą mieć fantastyczne życie.
Opowiadał ludziom jakie wspaniałe życie mogą stworzyć dla siebie, ale ci patrzyli na niego z niedowierzaniem mówiąc:
A co z życiem swoim? Ono nie wygląda zbyt dobrze.
Lipton zdawał sobie sprawę, że nie można tylko mówić akademicko o nowej nauce, ale należy stosować jej zasady w swoim życiu.
To był punkt zwrotny w jego życiu. Zdecydował, że nie będzie wykładał nowej nauki do czasu, aż zweryfikuje ją na samym sobie i poprzez wpływ na swoje osobiste osądy i zachowania będzie mógł zmieniać swoją biologię.
I to było wspaniałe, bo po krótkim czasie zaczął odczuwać jak głębokie zmiany nastąpiły w jego życiu, poprzez zrozumienie jak widzi Świat, jak jego wyobrażenia kontrolują nie tylko jego wewnętrzną biologię i genetyczne zachowanie, ale również jak kontrolują to, jaki on tworzy Świat wokół siebie.
Przeszedł więc drogę od Świata samozniszczenia do Świata większej maestrii czyli Świata, w którym dominuje mistrzostwo i artyzm, w którym dominuje prawda dotycząca naszego rozwoju.
A oto kilka praktycznych wskazówek dotyczących nowej biologii, które należy zastosować w naszym życiu.
Ta nowa biologia pokazuje, że postrzeganie Świata przez umysł zmienia biologię i chemię naszego ciała, a więc i nasze komórki.
Jeśli więc kontrolujemy działanie swojego umysłu, to możemy również kontrolować chemię swego ciała.
Tu mamy jednak problem – jak mówi Bruce Lipton – gdyż istnieją dwie części umysłu:
U m y s ł ś w i a d o m y, który zawiera tożsamość i kontroluje nasze zmysły.
Jest to umysł kreatywny, może spoglądać w przyszłość, analizować przeszłość, rozwiązywać problemy.
Spoglądając szerzej na to zagadnienie, chciałbym ze swej strony dodać, że świadomość jest tą częścią umysłu – nie mózgu!! , która rozważa dostępne bodźce i fakty w celu podjęcia decyzji.
Bodziec dochodzący do świadomości pochodzi z któregoś z pięciu dostępnych nam zmysłów: wzroku, słuchu, dotyku, węchu i smaku.
Przetwarzanie tych bodźców to nasze myślenie, które zachodzi, gdy czuwamy.
Myślenie ma związek ze Światem fizycznym. Dokonuje się w tej części umysłu, która odpowiedzialna jest za wnioskowanie, wątpienie, snucie przypuszczeń, wartościowanie i osądzanie.
Na poziomie świadomości podejmujemy decyzje.
Ludzie nie potrafią zrozumieć, że nawet największa liczba bodźców nie jest w stanie wymusić na świadomości tworzenia rozwiązań nowatorskich.
Wszystkim nam znane są przykłady ludzi bardzo wykształconych, ale nietwórczych.
Ponieważ ci ludzie dużo wiedzą, powierza się im prace badawczą, w której ponoszą jednak same klęski, nie potrafiąc wymyślić nowego produktu czy nowatorskiego rozwiązania.
Społeczeństwo szanuje tych ludzi i ich stopnie naukowe, ale należy stwierdzić, że większość z nich rzadko używa tych swoich wewnętrznych potencji, z których pochodzą wszystkie twórcze pomysły.
Ograniczają się jedynie do możliwości jakie daje im ich świadome myślenie.
Odrzucają Świat, który tworzy nasza wyobraźnia tj. ta druga część naszego umysłu, a mianowicie podświadomość.
Podświadomość to termin określający to, co u człowieka jest subiektywne lub nieświadome. Jest to ta część umysłu, która zawiaduje naszymi emocjami i uczuciami.
W podświadomości mają początek nie tylko miłość, radość, spokój, lojalność, patriotyzm, uznanie dla malarstwa czy muzyki, ale również złość, nienawiść i gniew.
Tutaj mieści się cała nasza pamięć. Mówi się, że podświadomość niczego nie zapomina.
W czasie hipnozy człowiek może przypomnieć sobie dokładnie przebieg jakiejś rozmowy przeprowadzonej przed laty.
Podświadomość nie może podjąć decyzji, ale uczucia, które się tu mieszczą, mają na nią ogromny wpływ.
Ten stan umysłu porównywany jest często do marzeń na jawie.
U m y s ł p o d ś w i a d o m y jak mówi Bruce’a Lipton, jest umysłem nawyków. Przy jego pomocy uczymy się jak coś robić i nie musimy o tym myśleć, staje się to automatyczne.
Często zadajmy sobie pytanie, czego człowiek chciałby w swoim życiu, do czego dąży?
Przede wszystkim każdy chciałby być zdrowy, mieć wspaniałą rodzinę, dom, samochód, fajne związki, jak to mówi Bruce Lipton i wydaje się każdemu, że prowadzi swoje życie
zgodnie z nowymi wierzeniami, ale nauka wyjawia nam, że świadomym umysłem zarządzamy nasze życie najwyżej w 5% czasu, a więc odgrywamy nasze podświadome programy w 95% czasu.
Kolejnym zagadnieniem jest to, skąd otrzymujemy ten podstawowy program, którym działamy?
Jak wyjaśnia LIpton, w pierwszych 6 latach naszego życia nasz mózg jest w stanie elektrycznej aktywności EEG ( elektroencefalografia ).
Dziecko osiąga stan świadomości w wieku około 6 lat. W pierwszych 6 latach życia mózg funkcjonuje na niższym poziomie częstotliwości.
Przypomina to hipnotyczny trans. W pierwszych 6 latach jesteśmy jakby telewizyjna kamerą obserwującą i nagrywającą wszystko wokół siebie.
Od obserwacji przechodzimy do programowania. Pobieramy poglądy, podstawy i wierzenia od naszych rodziców, rodziny i społeczności, a to staje się naszymi fundamentalnymi przekonaniami.
Ktoś z osób duchownych powiedział: daj mi dziecko poniżej 6-7 lat, a zostanie w kościele do końca życia – bardzo interesujący punkt widzenia.
To co naukowcy teraz odkrywają to to, że pierwsze 6 lat życia jest programowaniem, a co zaprogramujesz, pozostanie na całe życie.
Jeżeli już mamy tę wiedzę, to możemy popatrzeć na rzeczywistość swojego życia i powiedzieć sobie, że nie pozwolimy byśmy byli zarządzani przez to programowanie, a będziemy żyli bardziej świadomie. A to nie jest takie proste, mówi Lipton.
Tak po prostu nie zmienia się myślenia, nie kontrolujemy zbytnio naszego myślenia.
Mózg pracuje poprzez 95% podświadomości.
Stąd nasuwa się pytanie: jak można osiągnąć rezultat w tak krótkim okresie czasu?
Jak uczy się podświadomy umysł, a to jest krytykowane przez naukowców.
Natomiast świadomy umysł może uczyć się czytając po prostu książkę. Przeczytaliśmy coś „wow”, już wiemy, ale wszystko jest po staremu. Dlaczego?
Bo umysł podświadomy jest umysłem nawykowym.
Aby zdobyć pewną wiedzę, musimy ją wielokrotnie powtarzać. A realia są takie, co stwierdzają psycholodzy, iż musimy być świadomi powstawania w mózgu 70% negatywnych i zbytecznych myśli.
A więc ciągle płyną te negatywne myśli. Jeżeli możemy zatrzymać te myśli, jeśli możemy je „słyszeć”, że to się zdarzy – to się nie uda itd.
Jeżeli potrafimy je słyszeć i zatrzymać świadomie, to powiedzmy nie – zmieniamy to w coś pozytywnego.
Jeżeli będziemy to stosować ciągle i utrzymamy to powtarzanie, to umysł podświadomy zacznie się uczyć.
Aby utrzymać to i wypracować jako nawyk, musimy nad tym bardzo mocno popracować.
Ludzie często pytają, jak mówi Lipton, jak to jest z tymi 5% świadomego umysłu i 95% umysłu podświadomego.
Otóż świadomy umysł może myśleć o przeszłości, o przyszłości i rozwiązywać problemy, o czym już wcześniej mówiłem.
Większość czasu myślimy o czymś, a jeśli myślimy, to używamy świadomego umysłu.
A więc, jeśli używamy świadomego umysłu do myślenia, to kto w tym czasie rządzi?
Odpowiedź jest następująca: Ponieważ myślimy właśnie co będzie jutro, to w tym momencie rządzi podświadomość.
A więc, jeżeli używamy słów: „ jestem obecny”, „jestem świadomy”- to oznacza, że zdajemy sobie sprawę z tego co się dzieje.
Zdajemy sobie sprawę z automatycznych reakcji, jesteśmy tego świadomi i mówimy, że nie chcemy być w tym starym modelu i poszukujemy nowych dróg, nowych rozwiązań dla tej sytuacji i musimy to powtarzać wielokrotnie.
Możemy się nawet na siebie wściekać, że robimy te same głupie rzeczy, frustrujemy się tym, ale musimy być cierpliwi – jest to przecież nawyk, który może się zdarzyć.
Ta sytuacja może wymagać od ludzi włożenia ogromnej pracy, gdyż musimy ciągle zwracać
na to uwagę. jesteśmy przecież bombardowani różnymi informacjami w różnych mediach – w prasie, radiu i telewizji – i bardzo zajęci codziennymi sprawami.
Nasz świadomy umysł jest prawie zawsze zajęty rozwiązywaniem codziennych zagadnień
i najprzeróżniejszych problemów, co oznacza, że to podświadomy umysł nami kieruje.
Dotychczas uważano, że podświadomością rządzi świadomość.
W swojej książce „Nowa biologia” Bruce Lipton mówi tak, cytuję: „chciałem być każdym, tylko nie sobą”.
Obecnie wygląda on na najszczęśliwszego człowieka na Ziemi. Udowodnił więc, że ta ciężka praca nad sobą, przynosi znakomite efekty.
Zaczął stosować tę nową naukę i przepracowywać podświadomość by go wspierała, zamiast stosować program ograniczeń i osłabienia, który prawie każdy z nas jako dziecko otrzymuje od swoich rodziców i środowiska.

Gdy ten nowy program wprowadził do realizacji, nagle stwierdził, że jego życie całkowicie się zmieniło. Jego życie stawało się coraz bardziej wspaniałe.

Jestem zdrowy. Od 20 lat nie korzystam z porad lekarzy, nie zażywam żadnych leków mówi Buce Lipton.

Dlaczego tak jest? Ponieważ większość naszych chorób, w tym również nowotworowych jest spowodowana naszymi przeżyciami, stresem, spowodowana jest brakiem życiowej harmonii- i tutaj Lipton doszedł praktycznie do tych samych wniosków co dr Hamer, odkrywca 5 Praw Natury.

Dzisiaj coraz więcej naukowców zajmuje się nową biologią, którą stworzył Bruce Lipton. Wchodzą oni w to, w co naprawdę wierzą, co jest autentyczne i zgodne z ich przeznaczeniem.

I to dlatego jest tak ekscytujący czas, ponieważ jesteśmy w trakcie rewolucji.

Ale co jest ciekawe? Ponieważ normalnie mówimy o rewolucji, w przypadku jednego organizmu, który zmienia swoją biologię i staje się czymś innym.
To jest oczywiście rewolucja nie wewnątrz naszej fizycznej biologii. To jest rewolucja w naszej świadomości.

Zasadniczo nie jest to rewolucja dotycząca nas, jako pojedynczych ludzi. My już to zrobiliśmy- mówi Lipton.

To jest rewolucja, w której rozpoznajemy każdą istotę ludzką jako odpowiednik komórki w super ciele – organizmu zwanego ludzkością.

Kiedy nauczymy się więc, jak pozbyć się tego ograniczającego programu otrzymanego w dzieciństwie od swoich rodziców i wprowadzimy program, który nas wspiera, to nagle znajdziemy się jakby w Niebie –są to słowa Bruce Liptona.

Bruce Lipton mówi o programach – naszych podświadomych, głęboko zapisanych reakcji, przekonań, którymi posługujemy się na co dzień, najczęściej w sposób zupełnie nieświadomy.

Identycznie dzieje się w Germańskiej Nowej Medycynie, kiedy mówimy o Sensownym Biologicznym Specjalnym Programie Natury, który podobnie jak mówi Lipton – działa niezależnie od naszej świadomości.

Kiedy więc rozwiążemy konflikt biologiczny, który spowodował naszą chorobę ( inaczej są to nasze przeżycia, nasze stresy ), natychmiast zostaje włączony Specjalny Biologiczny Program Natury, który rozpoczyna zdrowienie organizmu.
Działa on niezależnie od naszej świadomości. I to czy bierzemy w tej chwili leki czy nie, to program ten i tak zadziała.
Jest on silniejszy od leków. Leki jedynie spowalniają proces zdrowienia.

Dr Hamer odkrywca 5 Praw Natury udowodnił, że każde tzw. „zachorowanie” jest sensownym wydarzeniem i że biologiczny sens wszystkich zachorowań uzależniony jest od listków zarodkowych w oparciu o embriologię, a listkom tym przyporządkował konkretne treści konfliktów.
Wiedza ta została usystematyzowana w jedną spójną całość. Może pomóc
każdemu bez wyjątku. I to jest odkrycie wszechczasów.

Na zakończenie chciałem Państwu powiedzieć, że Bruce Lipton dołączył do grona tych naukowców, naukowców niezależnych, którzy nie działają pod presją, którzy pokazują prawdę, jeśli idzie o nasze istnienie, nasz byt – kosztem oczywiście kariery naukowej.

Przestał uczyć przyszłych lekarzy na uniwersytecie kiedy odkrył, że to co do tej pory uczył jest po prostu nieprawdą, jest to niezgodne z jego sumieniem.

Jest autorem kilku bestsellerów, podróżującym po Świecie, prowadzi wiele konferencji przekazując na nich swoją wiedzę i wnosi wiele rzetelności i wiele dowodów ewolucji i zmian, które zachodzą w naszej świadomości.

Podsumowując dzisiejsze nasze spotkanie powiem tak, uczcie się Państwo pozytywnie myśleć, bo pozytywne myślenie – a tak często o tym Państwu mówię – jest kluczem do naszego zdrowia.

Ja to stosuję w swoim życiu.

Dziękuję Państwu za uwagę.

Bydgoszcz, dnia 7.04.2014r.
Przygotował: Kazimierz Szafranek
Fundacja „Zdrowie i Życie”